Doei groeicurve

Het was de afgelopen weken even wat stiller. De uitslagen van MUMC waren binnen en we hadden wat tijd nodig om alles te laten bezinken. Vanaf nu probeer ik weer elke week een blog te posten. Op 7 juli waren we opnieuw in het Rijnstate.De afspraak stond om 09.05 uur. Michael ging mee en we […]

De OGTT

Op 16 juni meldde ik me om 09.00 uur in het Rijnstate voor de OGTT.Michael had me afgezet. De test zou lang duren, dus hij reed door naar zijn werk. De test begon nuchter, dus ik mocht vooraf niets eten of drinken behalve water voor mijn bloeddrukmedicatie. Daardoor kunnen ze goed zien hoe mijn lichaam […]

De groeiecho en diagnose FGR

Op 10 juni waren we weer in het ziekenhuis.De afspraak stond om 10.50 uur en Michael ging natuurlijk met me mee. We kregen een echo én een gesprek over andere dingen in de zwangerschap. De echo werd gedaan door de verloskunde-arts, en vanaf het begin werd er veel gepraat en toegelicht. Niet om iets te […]

Tussen wachten en leven

Na de 20-wekenecho brak er een periode aan zonder nieuwe informatie. Geen afspraken, geen metingen, alleen tijd. De datum stond vast: 12 mei. Tot die tijd konden we niets anders doen dan wachten. En dat wachten viel me zwaarder dan ik had verwacht. Juist omdat er niets concreets was. Geen update, geen bevestiging, alleen je […]

De P van Percentiel

Tijdens de 20-wekenecho kregen we een term te horen die we nog niet kenden: percentiel. In deze blog neem ik je mee in dat moment, wat P9 betekent en hoe één getal ineens alles kan veranderen. Ondanks dat mijn zwangerschap inmiddels officieel medisch was, moesten we voor de 20-wekenecho nog gewoon terug naar de verloskundigenpraktijk. […]

En toen werden we medisch…

In de twee weken na de geslachtsecho kwam die ene zin steeds opnieuw voorbij, ze lijkt wel wat kleiner, maar het was niet dat we er dagelijks mee bezig waren. Het was geen paniek of angst. Het was een losse gedachte die soms bleef hangen zonder dat we er iets mee konden. Want er was […]

HELLP syndroom: de nacht waarin ik dacht dat ik zou sterven

Er zijn bevallingsverhalen die beginnen met weeën, of met een vluchtige grap van een partner die te laat beseft dat het écht is begonnen.Het mijne begint met een lichaam dat mij al in de steek liet voordat iemand het hardop durfde te zeggen en eigenlijk ook voordat we het wisten. Ik kwam op maandagavond het […]